Saturday, 31 October 2015

நல்லதோர் வீணை செய்தேன்

தாசில்தார் அலுவலகத்தி நான் கண்ட ஒரு நிகழ்வு, என்னை யோசிக்க வைத்தது, நம் சுதந்திர இந்தியாவின் அரசு அலுவலகங்களின் பங்கு மிகவே அதிகம், நாம் ஒரு நாள் தாசில்தார் ஆபீஸ் சென்று நமது சாதி, நாட்டுரிமை, குடியுரிமை மற்றும் நமது வருமான சான்றிதழை பெற நீண்ட வரிசையில் 3 மேசைகளில் 3 விதமான அலுவலர்களை சந்தித்து அவர் அவர் விருப்பு வெருபுகளுக்கும் அடங்கி ஒடுங்கி நமதுஆவணங்களை கொடுப்பது மட்டும் இன்றி தேவை படும் வகையில் சில நேரம் நமது சில்லறைகளையும் கொடுத்து கடந்து தாசில்தாரிடம்
கையெப்பம் பெறுவது மட்டும் அல்லாமல் வெளியில் அமர்ந்து இறக்கும் attender இடம் சீல்லயும் பெற்று வீடு திரும்புவதென்பது ஒரு பாரத போர் தான்.

இருந்தாலும் நான் MCA படிக்க வேண்டுமே அப்பா வுக்கு இன்று ஆபீஸ் சென்றால் தான், பின்பு admission நேரங்களில் அவர் office இல் இருந்து லீவ் எடுக்க முடியும் என்ற கட்டாயம், நானும் சென்று பார்த்து உள்ளேன்

அது என்ன டா   கொடுமை ?
அந்த சான்றிதழ்கள் 6 மாசம் தான் செல்லுமாம்!!!!. நான் என்ன 6 மாசம்
ஒரு முறை வேற நாடுக்கு மாரிடுரென ?
இல்லை சாதி  மாரிடுரென  ?

அது மட்டும் அல்ல என் அப்பாவின் சம்பளம் 2 அல்ல 3 வர்சத்துக்கு ஒரு முறை தான் குடுதல்  வருமானம் வருது!  என்ன தான் இந்த ரூல்ஸ் ?
புரியல?

அனாலும் எனக்கு அந்த சான்றிதழ்கள் வேண்டும் அப்போதுதான் நான் MCA க்கு apply செய்ய முடியும்.

அன்று நீண்ட வரிசையுல சொல்லும் படி பார்த்தா 2 அல்லது 3 பேர் தான் என் முன்னாடி இருந்தாங்க, நான் Register சார் பார்க்கும் முன் கர்ணாவய்  பார்க்க நின்று கொண்டு இருந்தேன் எனது முன்னால் ஒருவர் நின்று கொண்டு இருந்தார்  ரவி, இவர் கால்கள் ஊனம் உற்றவர் இரு கைகளும் கிடையாது,  ஆனால் நல்ல முக தோற்றம், மிகுந்த தைரியத்தோடு B.Tech முடித்து M.Tech apply செய்வதுற்கு என்னை போல சான்றிதழ்கள் வாங்க வந்து
இருந்தார்,

அவர்யிடம் பேசிய போத சில அலோசனய்களை கேட்டேன் எங்கு படிக்கலாம், எவ்வாறு entrance மற்றும் அதன் admission கள் நடக்கும் என்று ?

அவர் MCA  இல்லை என்றலும் ஏறதழா B.Tech admission னும் மக admission னும்  ஒரே மாதிரி தான் நடக்கும், இவ்வாறு பேசி கொண்டு இருந்த போது உடனே சத்தம் போடாதிங்க பா என attender ஒரு 35 வயது
இறுக்கும் பெண் மினுக்கான நடையுடன் ஒரு பொது வாக சத்தம் போட்டபடி நடந்து சென்றால்.

நமக்கு தான் தெரியுமே அரசாங்க உத்தியோகம் என்றால் இப்படி தான், என்ன பதவி எங்கு இருக்கிறோம் என்று எல்லாம் கிடையாது, அரசு உத்தியோகம் ஒரு விதமான மேதாவி தனம் மற்றும் திமிரை வெளி
கட்டும் நான் அனைவரையும் சொலல்லை சிலரை தான்.  ஒரு வழியாக கர்ணா அவரை அழைத்தார் அவர் இடத்தில் தோலில் மாட்டிய படி ஒரு பை வைத்து இருந்தார், அதில் பாதி மட்டும் மூடப்பட்டு இருந்தது ஏன் என்பதை புரிந்து கொண்டேன் ?  அவர் மட்டும் வந்து இருந்தார் ஒரு வேலை முழுவதும் மூடி வைத்தல் எங்கு அடுத்தவர் உதவியை நாட வேண்டும் என்று பாதியாயை வைத்து இருந்தார் உள்ள இருந்து ஒரு ஒரு documents களையும் இரண்டு கைகளை ஒன்று சேர்த்து தேவை கேட்ப மாதிரிகளையும், மற்றும் ஒரிஜினல்களையும் காண்பித்தார்.  இதன் பிறகு அவரின் விவரங்களை வந்தவர்கள் சொல்லும் படி கேட்டு எழுதுவுது தான் வழக்கம், அதன் படி அவர் இடத்தில் அப்பா மற்றும் அம்மா எங்கே யாராவுது உன்னை அழைத்து வந்து இருக்கான்களா ? அவர்கள் இல்லை என்று கூறினர் ரவி.  உடனே கர்ணா Sorry தம்பி, தெரியாம கேட்டுட்டேன் சரி அவர்கள் பெயரை என்ன வென்று கேட்டார்?  sorry சார் தெரியாது என்றார்.  அவர் பின்னல் நான் நின்று கொண்டு இருந்ததை பார்த்து கர்ணா  என்னை இவர் உனது அண்ணா னா தம்பி என கேட்டார்,

உடனே ரவி இல்லை எனக்கு யாரும் இல்லை அப்பா அம்மா நான் பிறந்து இப்படி இருந்தேன் என்று தெரிந்து hospital இல் விட்டுட்டு போய்டங்கனு எனை கொஞ்ச நாள் வளத்த nurse ஆயா தான் சொணங்கா

ஒஹ் இல்லை தம்பி நான் எந்தா data வா வச்சி சான்றிதழ்கள் இப்ப  உனக்கு கொடுப்பேன் ????  என்று
கர்ணா கேட்டார் ?

அவர் கேள்வி சான்றிதழ்க்காக இல்லை, காசுகளுக்கு அடி போட்டது புரிந்தது L, எனது கண்கள் கலங்கியது காரணம் ரவி இன் பதிலா ? இல்லை Register கர்ணா வின் பதிலா ? இன்று வரை தெரிய வில்லை.

  - சந்திரா

Sunday, 21 June 2015

எங்களையும் சேத்துக்குங்க


நன்றி எழுத்தாளர் சுஜாதா

எனக்கு தெரிந்த ஒருவர் வீட்டு பிராணிகள் விற்பனை செய்வதை தன் வீட்டில் இருந்தே நடத்தி வந்தார் அவரிடம் மீன்கள், நாய், பூனை, கிளிகள், குருவிகள், புறாக்கள், மற்றும் பலவற்றை வளர்த்துவிற்பனை செய்வர். அன்று அவரது  இல்லத்தில் நல்ல அறிய வகைநாய்களின் குட்டிகளை நல்ல விலைக்கு விற்றுத்தர சொல்லி இருந்தார்கள் ஏன் என்றால் அவர்கள் வெளி நாடு திரும்ப போவதாக கூறி ஒரு மனிதர் அவரிடம் கொடுத்து சென்று இருந்தார் உடனே அவர் அறியவகை நாய்களின் புகைபடங்களின் வெளியே ஒட்டி வைத்து விற்பனைக்கு என்று போர்டு போட்டு வைதார். நான் அடிக்கடி அவறை காண செல்வேன் அப்பொழுது அன்று வெளியே ஒரு சிறுவனின் முகம் தென்பட்டது

நான் அவரிடம் ஒரு சிறுவன் பார்ப்பது போல் தெரிகிறது என்று சொன்னேன்.அவர் gate இன் ஒரு பகுதியை திறந்தார், uncle எனக்கு இந்த நாய் குட்டியை தருவிங்களா என்று கேட்டான், உடனே அவர், சிறுவனை பார்த்து இதெல்லாம் விலை அதிகம். உன்னாலே வாங்கி பத்திரமா பத்துக்க முடியாது. 8 நாய் இருந்துச்சு எல்லாம் வாங்கிட்டு போயிட்டாங்க இப்ப இந்த 4 தான் இருக்கு அனாலும் இதுங்களையும் பல பேரு கேட்டுக்குட்டு இருகாங்க ஆனா விலை தான் படியல அதனால நீ வாங்கறதும் கஷ்டம் தம்பி. உடனே அந்த சிறுவன் சரி uncle நான் இந்த நாய் வந்து தொட்டு பாக்கலாமா என்று கேட்டான் அதற்கு சரி கண்டிபகா கதவை திறந்தார் உடனே அங்கு இருந்த 3 நாய்கள் ஹ்ம்ம் ம்ம்ம் ம்ம் லொள். என்று சத்தம் இட்டு ஓடி வந்து  அந்த சிறுவனை நக்கி விளையாடியது அந்த ஓரத்தில் ஒரு சிறு நாய் குட்டி கொஞ்சம் நொண்டி நொண்டி நடந்து, உடனே அந்த சிறுவன் தான் அமர்ந்து இருந்த நார்களி வண்டியின் சக்கரத்தை திருப்பி கைகளால் தள்ளி இந்த நாய் குட்டியை கூடவா விலை பேசிட்டாங்க, இல்லை கண்டிப்பா பேசி இருக்கமாட்டாங்க தானே uncle என்று கேட்டான் ?

அமாம் அதுக்கு கால்கள் கொஞ்சம் நொண்டி நானும் ஒன்னு வாங்கனா இதை இலவசமா கொடுதரலமுனு பாக்குறேன் ஆனா சரி வரல ? அமாம் பையா உனக்கு எப்படி தெரியும் ? எனக்கு தெரியாதா? சரி கண்டிப்பா இலவசமா கொடுக்கரதுனா!...... என் கிட்ட கொடுதுறங்கா uncle மற்றவங்களுக்கு இலவசமா நீங்க கொடுத்துடுவிங்க ஆனா அதை அவங்க ஒழுங்க வளர்க்க மாட்டாங்க, என்னா ஊனம் இருக்குறா மனுஷன் என்னயே ஆஷார்மத்துல போட்டுட்டு போயிட்டாங்க என் அப்பா அம்மா, ஆஷ்ரம்ல இருந்து தத்து எடுத்துட்டு போய் வளார்பதற்கு கூடஅனாதை பிரச்சனை இல்லை! ஆனால் ஊனமாக இருக்க
கூடாது. 

"யாராவுது ஒருத்தர் ஊனமா இருந்தாலும் பரவலன்னு தத்து எடுத்து வளர்க்க 
முடியுமா ?"

கண்டிப்பா மாட்டாங்க அவங்க அவங்க birthday, நல்ல நாள் வந்து help பண்றாங்க ஆனா இந்த மாதிரி ஒரு வலி ஊனம் உற்ற ஒருத்தரை பற்றி அவறை போன்ற ஒருதற்கு தான் தெரியும். அப்புறம் எங்க uncle நாயை வளர்க்க போறாங்க. அதான் uncle குடுக்கணும்னு எண்ணம் வந்ததுனா எனகே கொடுங்கா bye uncle


தான் அமர்ந்து இருந்த வண்டியின் சக்கரத்தை கைகளில் தள்ளி வீட்டில் இருந்து சென்றான். Sir, அவனிடமே அதை கொடுக்கலாம்ல என்று நான் கேட்டேன், அதற்கு சற்று கண்கள் கலங்கி இல்லை அதை விற்பதகவோ! கொடுபதகவோ இல்லை நானே வளர்க்க போகிறேன் என்றார்.

- சுஜாதா

Sunday, 22 February 2015

Corporate உலகின் ஒரு அத்தியாயம் - I



பதிப்பில் இருக்கும்  Corporate உலகின் ஒரு அத்தியாயம் - II  ஐ படிக்க இங்கு கிளிக் செய்யவும்,  இரண்டாம் அதியாயத்திருக்கும் இந்த கதைக்கும் எவ்வித தொடர்பும் இருக்காது

        Corporate உலகம் ஒரு விதமான பெரிய சொர்கம் என்றும் சொல்லலாம், ஆனால் நாம் யாரும் சொர்கத்தை பார்த்த்தது கிடயாது, எல்லாம் ஒரு யூகம் தான்,  சரி இந்த corporate வாழ்க்கை எப்படி இருக்கும்?, currency வாசம் வீசும், மேலே போட்டு இருக்கும் perfume களை  விட, அங்கு அங்கு ஆடைகளும் உண்டு, அணிகலன்கள் குறைத்த்து, சூரிய வெளிச்சம் கூட காண முடியாத ஒரு வாழ்க்கை எல்லாம் Online வாழ்க்கை தான்! உறவுகள் உட்பட, உணவு பழக்கம் கூட புதிதாய் பார்ப்பவர்களுக்கு எப்படி சாப்பிடுவது என்று? யோசிக்க வைக்கும் அளவுக்கு இருக்கும், தவறா சொல்லலே அதுவும் உணவு தான்!  

இந்த உலகில் சந்தோஷம் அல்லது வருத்த்தமும் அவர்களின் style இல் outing என்று கூறி hotel, resorts, beach house அரட்டை! இது தான் அவர்கள் வாழ்க்கை, சும்மா சொல்லலா, அவர்களும் ஒரு A/c ரூம் விவசாயிக்க்கள் தான், working நாட்களில் clinet, error, bug fix, support, குறைகள், காரணம் என்று பல விதமான நெருக்கடிகளில் வாழும் வர்கம் தான்.

 இப்படி தான் நமது  சக்கரவர்த்தி பெயரிலேயே தெரிந்து இருக்கும் நம் கிராமத்து பக்கம்  வாழ்ந்து வளர்ந்த இளைஞன், இந்த corporate உறவுகள் அதை மாற்றி சக்ரா என்று அழைக்க ஆரம்பித்து  விட்டார்கள், அன்று அவனுக்கு முதல் outing, வேறு எங்கு, நீண்ட நெடுங்சலை, ECR Beach house தான், companyin புது project sign off, அதை கொண்டாடும் வகயில் காரணம் வேண்டுமே! 

சரி … சக்ரா விற்கு ஆங்கிலமே கொஞ்சம் ஏன், ரொம்பவே தடுமாற்றும், பின்பு இந்த பழக்கம், இடம், ஆட்கள், பார்க்கும் பழகும் மக்கள், அனைவரின் கால்களில் கலர் கலர் shoes. பளிச்சுனு சட்டை, லூஸான பணியங்கள், முட்டிகல்கள் வரை இருக்கும் pant, ஒருபுறம் modern phone photo எடுத்து உடனுக்குடன் Facebook update,  முக்கியமாக ஆண்களா பெண்களா என்று அடையலாம் கண்டு பிடிப்பது கடினம் ???… எல்லாமுமே புதிதாகவே இறுந்தது  இதனை விழித்த படி பார்த்து அமர்ந்து இருந்தான் சக்ரா,  சமயத்தே   இதை கண்டும் காணாத வகயில் phone இல் ஊருக்கு பேசுவதாக சில இடங்களில் இருந்து விலகி விலகி சென்று சமாளித்தான்  

நமக்கு தெரியுமே எல்லா இடத்திலும் நாம் ஒரு முறையாவுது இப்படி ஒரு சங்கடத்தில் இருந்திருப்போம் சரி இப்படி பட்ட இடத்தில் யாரவுது ஒருவரை வைத்து பொழுதை கழிப்பதாருக்கு ஒரு கூட்டம் காத்து கொண்டே இருக்கும், கண்டிப்பாக மத்தியில் நமது company இன் சுமார் மற்றும் super அழகிகளின் நடுவே ஒரு சில manager கல், மற்றும் சில lead மற்றும் அவர்களுக்கு தோதான engineer களும் சூழ ஒருவரை ஒருவர் கேலி பேசுவார்கள் ஒருவர் பற்றி பேசும் போது மற்றும் ஒருவரை அந்த பேச்சில் சேர்த்து விட்டு,  தப்பிப்பது வழக்கம்.  இதில் சில manager கல் மற்றும் சிலர் அவர்களின் குடும்பத்துடனும் வருவார்கள். அன்று சக்ரா அந்த கூட்டத்தின் பேச்சில் சிக்கினன், ஒரு manager style ஆக english இல் அவனை ஏதோ சொல்லி கிண்டல் அடித்தார் அனைவரும் கூபீர் என்று சத்தம் ஆக சிரித்தனர். சற்று கவனிக்காத அவன், அவர் சொன்னது புரியலை என்ன சொன்னார் என்று அருகில் இருந்த ஒரு நண்பரிடம் கேட்டான், அதற்கு அவனும் சில comment போட, இருக்குற அனைவரும் கூபீர் என்று சிரித்தனர். சக்ரா விருக்கு புரியவில்லை, ஆனால் நாமலேயே target பண்றாங்க என்று தெரிந்தது.  


உடனே அந்த manger என்ன சக்ரா english தான் இது புரியலயா என்று சிரித்த படி கேட்டார், அதற்கு சக்ரவர்த்தி இல்லை சார் இப்பதான் english கடலில் கால் நினைக்க ஆரம்பித்து இருக்கேன்?  விரைவில் கற்று கொள்வேன் என்று பரிதாபாக கூறினான், அதற்கு அந்த manager முக புருவங்களை தூக்கி ஒரு விதமான சிரிப்பை வெளிப்படுத்தி விலகினார், சக்கர விற்கு புரிந்தது அந்த சிரிப்பு, உடனே அங்கே அந்த manger க்கு தோதாக வேறு எந்த மொழி தெரியும் உனக்கு என்று ஒரு பெண் குரல்- மலயல்தில், அவன் பின்புறம் இருந்து அதே சொற்கள் ஆனால் தெலுகில் இருந்து ஒருவர், கூட்டத்தில் மற்றும் ஒருவர் அதே சொற்களை bengali இல் கூற, மற்றும் ஒருவர் அதே சொற்களை ஹிந்தியில் கூற சக்ரா விருக்கு ஒன்றும் புரியாம நிற்க, கூபீர் சிரிப்பு உடனே அந்த பக்கம் ஒரு குரல் உங்கள் Lunch ready Guys... உடனே சிரித்த படியே கூட்டம் நகர்ந்தது. சக்ரா வும் சரி நமக்கு தெரியவில்லை ? என்று ஆனாலும் இப்படியா செய்வார்கள் என்று ????  அவனும் சாப்பிட அவர்களுடன் சென்றான்.

            Manager கள், மாட்டிரும் lead கள் அவர்களின் குடும்பத்தினரை மற்றவர்களுக்கு அறிமுகம் படுத்திவைத்து உணவு சாப்பிட தொடங்கினார்கள். அங்கு ஒரு சிறுமி அமைதியாக அமர்ந்து இருந்தால், யாருடனும் பேசாமல், அது அந்த முக்கிய Manager இன் மகள், சக்ரா விடும் ஏளனமான சிரிப்பை வெளிப்படுத்தி, கிண்டலாக கூட்டத்தை பேசவைத்தவர். அவள் அருகே சென்று சில நேரம் பேச்சு கொடுக்க செய்தான் சக்ரா ஆனால் அவள் பேச வில்லை, உடனே அதை கண்ட அந்த Manager சக்ரா என சொல்ற ? கேடாக, இல்லை சார் எதுவுமே பேச மாற்ற, சக்ரா, சார் னு சொல்லாத னு பலமுறை சொலிருக்கேன், just call me Sanjay, சார் உங்க experience தான் என் வயசு அதான் கூப்பிட ஒரு தயக்கம், அதன், ohhhh… போதும் இதெல்லாம் வேண்டாம் change that சக்ரா? னு சொன்னார் அந்த Manager, okay சார். Dai…. Soon you need to change this Chakraa னு கூறி அவனுடன் நடந்து கொண்டே அவளுக்கு பேச முடியாது, மற்றும் நாம பேசுறதும் அவளுக்கு கேட்காது so அதன் இப்படி இருக்கா,  அவங்க அம்மா அங்கே பேசிட்டு இருக்கா so அவ வந்து அவல சமாளிப்பா இங்க எல்லாரும் இருக்காங்களா அவங்களோடு பேசு … Don't tell this to anybody for now ? But I hope everybody knows about this!  so only they are not ready to go and talk with her?, if you  remind them means they will talk about me with this issues ? better  you go and eat . உடனே சக்ரா என்ன சார் ???    இருங்க என்று அந்த  குழந்தை இடம் சென்று தன் கைகளை அசைத்து Sign Language இல் பேச ஆரம்பித்தான் சிரித்த படி, அவளும் தன் கைகளை அசைத்து sign language பதில் கொடுக்க, ஒரு சில நேரத்தில் அந்த  குழந்தை சத்தமாக சிரிக்க இருவரும் ஏதோ கைகளில் அசைத்து சந்தோஷமா பேசுவதை கண்டு அந்த கூட்டம் அமைதியாக பார்க்க ஆரம்பிச்சிது? இம் முறை ஒரே ஒரு சிரிப்பு சத்தம் அது அந்த குழந்தை அமுதாவின் குரல் தான் !!!!!... கூட்டம் வாய் அடைத்து பார்க்க!!!  

Sanjay, hi சக்ரா உனக்கு இது எல்லாம் தெரியுமா, என்ன சார், எனது தங்கையும் இப்படி ஒரு குறையால் இருந்தால் அப்பொழுது இதை கற்று கொண்டேன், நமக்கு தேவையான ஒரு மொழியை கற்று கொல்ல வேண்டியது  அவசியமே தவிர எல்லா மொழியும் தெரிந்து இருக்க வேண்டும் இல்லை ? உங்களுக்கு ஹிந்தி, English, மலயாளம், தெலுகு என்று தெரிந்தும் உங்கள் குழந்தை யுடன் பேச அது தேவை பட்டதா, ???? இப்படி தான் நாம் பலமுறை நம் project லயும் வேலை செய்கிறோம் என்று சிரித்த படி, பேசினான், அங்கு முழுதும் அமைதியாக, அந்த குழந்தை யின் சிரிப்பு மட்டுமே கேட்டது!!!!!

 -    சந்திரா

பதிப்பில் இருக்கும்  Corporate உலகின் ஒரு அத்தியாயம் - II  ஐ படிக்க இங்கு கிளிக் செய்யவும்,  இரண்டாம் அதியாயத்திருக்கும் இந்த கதைக்கும் எவ்வித தொடர்பும் இருக்காது
2015 - சந்திரா #எமது எழுத்தாணி